ستم اندیش

ستم اندیش. [ س ِ ت َ اَ ] ( نف مرکب ) ظالم. ( آنندراج ). مردم آزار و جفاکار. ( ناظم الاطباء ):
چو سیر کوفته دارد سر ستم پیشه
خبر دهد ستم اندیش را ز نرخ پیاز.سوزنی.

مردم آزار، ستمکار.

( صفت ) ستم کار مردم آزار جفا کار.

💡 به سیر کوفته دارد سر ستم پیشه خبر دهد ستم اندیش را زنرخ پیاز

💡 گرم جور آن ستم اندیش و من از غم سوزان که نگیرد دلش از این ستم بیش از بیش

💡 داد خود عاقبت کار ز ما بستاند روزگار ستم اندیش که در کینه ماست