قاقره

قاقره. [ ] ( اِخ ) بقول اسدی نام جزیره ای است که گرشاسب آنگاه که به جنگ شاه لاقطه رفته بود بدانجا رسید:
فتادند روز دهم یکسره
به خرم گهی نام او قاقره.( گرشاسب نامه ص 279 ).و رجوع به ص 283 و 284 همان کتاب شود.

جزیره ایست که گرشاسب جهان پهلوان - آنگاه که بجنگ پادشاه لاقطه رفته بود - بدانجا رسید ( داستان ): [ فتادند روز دهم یکسره بخرمگهی نام او قاقره.] ( گرشا. ۲۷۹ لغ. )
بقول اسدی نام جزیره ای است که گرشاسب آنگاه که بجنک شاه لاقطه رفته بود.

💡 گریزان شد آن لشکر قاقره نه شان میمنه ماند و نه میسره

💡 شتابان رهِ قاقره بر گرفت جزیری به ره پیشش آمد شگفت

💡 شه قاقره تاخت از قلبگاه پیاده بَرِ پهلوان سپاه