فانک

موسیقی فانک ( به انگلیسی: Funk ) سبکی آمریکایی از موسیقی است که در دهه ۱۹۶۰ میلادی هنگامی که هنرمندان آفریقائی - آمریکایی با ترکیب موسیقی سول، جاز و ریتم اند بلوز به گونه ای قابل رقص و ریتمیک تر از موسیقی دست یافتند، به وجود آمد. فانک تأکید را از ملودی و هارمونی پس زمینه، به سوی جمله های ریتمیک قوی گیتار باس و درامز به پیش زمینه کشاند. ترانه های این سبک معمولاً بر پایه جمله های گسترده ای از یک آکورد می باشد که علامت متمایزکننده بین آن و سبک های موسیقی سول و ریتم اند بلوز است که با محوریت تغییر آکوردها ساخته می شوند.

فانْک (funk)
فانْک
موسیقیِ رقص با منشأ سیاه پوستی، مبتنی بر سازهای کوبی سنگین و الگوهای چندریتمی (پولی ریتمی). از بهترین نمایندگانِ فانک عبارت اند از جیمز براون و جورج کلینتون. فانک در ابتدا برای سبک جاز هارد ـ باپ استفاده می شد و اصطلاح غیردقیقی بود که در ریتم اند بلوز به کار می رفت، اما در دهۀ ۱۹۷۰ در موسیقی دیسکو تحت مقولۀ خاصی طبقه بندی و تعریف شد و مخاطبانش را سیاه پوستان تشکیل می دادند، و صدایش در مقایسه با جریانِ اصلیِ موسیقیِ دیسکو، کمتر لحن ماشینی داشت.

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
انن (۱۸۳۵ بار)ف (۲۹۹۹ بار)ک (۱۴۷۸ بار)

💡 بلاندی، سه تک‌آهنگ را از این آلبوم در بریتانیا منتشر کرد («رؤیا»، «آبی شهر متحد» و «اتمی»). سه تک‌آهنگ نیز در ایالات متحده منتشر شدند («رؤیا»، «اتمی» و «دشوارترین بخش»). این آلبوم شامل سبک‌های گوناگونی چون پانک، رگی و فانک و هم‌چنین لالایی‌خواندن است.

💡 او حرفه موسیقی را با تأسیس گروهی به نام د راک بای فانک ترایب آغاز کرد. این گروه دارای مجموعه‌ای از موسیقی‌دانان بود که توانست اشعار وی را با موسیقی‌های گاسپل بلوز فانک و جز در هم بیامیزد. در سال ۲۰۰۴ او اولین آلبوم انفرادی خود را با نام بلک اند بلوز انتشار داد.

💡 «"باران ارغوانی" نشان می‌دهد که پرینس، "در حال تحکیم فانک و ریشه‌های آر اند بی خویش است، در حالی که به صورت شجاعانه و مردانه وار، به سمت پاپ، راک و هوی متال حرکت می‌کند"؛ همچنین "به صورت سنگینی به سمت سایکدلیا، زیر تاثیر گروه "دِ روولوشن" هل داده می‌شود".»