ابله

( آبله ) آبله. [ ب ِ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) برآمدگی قسمتی از بشره بعلت سوختگی یا ضرب و زخم و گرد آمدن آب میان بشره و دمه یعنی جلد اصلی. تاوَل. مَجْل. مَجْله. نفط. جدر. بثره. دژک. خجوله. نفاطه

( آبله ) (لَ یا بِ لِ ) ( اِ. ) ۱ - تاول، ورم پوست در اثر سوختگی یا زخم. ۲ - مرضی که بیشتر در بین کودکان شایع است، از علائم آن تب شدید، دردِ ستون فقرات و تاول های روی پوست است.، ~ افرنگ: سیفلیس.(اَ لَ ) [ ع. ] (ص. ) کم خرد، نادان، ناآگاه، پَپَه، پخمه.

💡 گفت شیطان بوی که ای ابله چند ازین بانگ و سوز و شید و وله

💡 ابلهان اما به نزد این خران عاقل و زیرک به پیش دیگران

💡 رسوم سفیهان ابله بمان که رسم سفیهان کند کار تنگ