عالم ذوق

عالم ذوق. [ ل َ م ِ ذَ / ذُو ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حالت شادمانی و خرمی. ( ناظم الاطباء ).

حالت شادمانی و خرد

💡 چه خوش ذوقیست ذوق ما که عالم ذوق از او یابند نوای عالمی بخشد نوای بی نوای ما

💡 این طرف نگر که وقتی از عالم ذوق نی بر سر حمدویه زدم نامی شد

💡 در مرحلهٔ وادی قدس است، سبکسیر در مصطبهٔ عالم ذوق است به تمکین