طاهر کاشانی. [ هَِ رِ ] ( اِخ ) معروف به شاه طاهر کاشانی فرزند رضی الدین اسماعیلی. حسین شاگرد محقق خضری مؤلف کتاب ( الحیدریة ) فی شرح الجعفریة الکرکیة که آنرا بسال 950 هَ. ق. تألیف کرده است. ( الذریعه ج 7 ص 125 ). رجوع به ج 2 ص 406 و ج 3ص 6 و ج 4 ص 513 و ج 6 ص 42 و 142 همان کتاب شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 غزل زیر از مشهورترین غزلهای اوست. با اینحال نصرتالله محمدحسینی، نویسنده بهائی در کتابی که بهوسیله «مؤسسه معارف بهائی» منتشر شده است، میگوید: «(این غزل) باحتمال قوی سروده طاهر کاشانی است. استناد نگارنده به جُنگی از اشعار شاعران پارسیگوی است که در زمان فتحعلیشاه قاجار فراهم گشته و در کتابخانه ملک طهران موجود است.»
