صفدری

صفدری. [ ص َ دَ ] ( حامص مرکب ) دریدن صف. شکافتن صف. بهم زدن صف روز نبرد:
سروری بی بلا بسر نشود
صفدری بی مصاف برناید.خاقانی.رجوع به صف و صفدر شود.

[عربی. فارسی] [قدیمی]
۱. دریدن و شکافتن صف لشکر در جنگ.
۲. [مجاز] دلیری: سَروری بی بلا به سر نشود / صفدری بی مصاف برناید (خاقانی: ۸۶۲ ).

عمل و کیفیت صفدر.

💡 ای صفدری که بر صف خصمت ره گریز گیرد اجل کفت، چو به اشقر عنان دهد

💡 محمود، صفدری، که ز لطف و ز عنف او گیرند بار نفع و ضرر ماه و آفتاب

💡 یارب به صفدری که اگر اتصال شرق خواهد به غرب واسطه برخیزد از میان

💡 با صد هزار لشکر سلطان نباشد ایمن زآن صفدری که او را همت سپاه باشد

💡 تاب وغا نیاورد قوت هیچ صفدری گر تو بدین مشاهدت حمله بری به لشکری