لغت نامه دهخدا
لاپیت. ( اِخ ) نام قوم اساطیری تِسالی. شهرت آنان به سبب مهارت در رام کردن اسبان و هم به علت جنگی است که با سنتورها در جشنهای پیریتو کردند چه در آن وقت پیریتوها در هنگام مستی به زنان اهانت ورزیدند.
لاپیت. ( اِخ ) نام قوم اساطیری تِسالی. شهرت آنان به سبب مهارت در رام کردن اسبان و هم به علت جنگی است که با سنتورها در جشنهای پیریتو کردند چه در آن وقت پیریتوها در هنگام مستی به زنان اهانت ورزیدند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در مناطق کوهستانی تسالی نژادی اسطوره ای زندگی میکردند که لاپیت نام داشتند. ایکسیون، پادشاه لاپیتها، عاشق دختر اینئوس شد و خواست با او ازدواج کند. طبق مراسم نزد پدر عروس رفت و دختر را از او خواستگاری کرد. اینئوس که از ایکسیون خوشش نیامده بود، مهریهای بالا برای دخترش تعیین میکند ولی ایکسیون میپذیرد و هربار اینئوس مبلغ را بالاتر میبرد تا این که ایکسیون از کوره دررفته و با عصبانیت او را درون آتش میاندازد تا بمیرد.