فشرد

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
شرد (۱ بار)ف (۲۹۹۹ بار)
«شَرِّد» از مادّه «تَشرید» به معنای پراکنده ساختن توأم با اضطراب است; یعنی آن چنان به آنها حمله کن که گروه های دیگر از دشمنان و پیمان شکنان متفرق گردند و فکر حمله را از سر بیرون کنند.
به سر خود رفتن. تشرید: راندن و طرد کردن. یعنی اگر کفار پیمان شکن را در جنگ گیر آوردی به وسیله آنها کسانی را که در پشت سر آنها اند بران شاید متذکر باشند یعنی با آنها طوری سخت رفتار کن تا دیگران از ترس رانده شوند و طمع در پیمان شکنی نکنند. در نهج البلاغه خطبه 136 فرموده «وَاللّهِ لَیُشَرِّ دَنَّکُمْ فی اَطْرافِ الْاَرْضِ» به خدا شما را در اطراف زمین متفرق می‏کندو از این ابی الحدید نقل شده که آن اشاره به عبدالملک مروان است. این کلمه در کلام اللّه یک دفعه آمده است.

💡 ابلیس را که چنگ ندامت گلو فشرد بر در گهت امید علاج تندم است

💡 گر به تسلیم وفا پا فشرد طاقت عجز باده از خون رگ سنگ‌کشد شیشهٔ ما

💡 عشق دل ها را فشرد و چشم ها را آب داد گرچه از خم برد ساقی باده در پیمانه ریخت

💡 تربت پارس چو جان‌، جسم تو در سینه فشرد لیک در خاک وطن آتش عشقت نفسرد

💡 چنان فشرد مرا عشق آهنین بازو که سنگ بر من دیوانه مومیایی شد

💡 بس فشرد از پنجه بیداد، گردون نای من بسته شد راه نفس بر منطق گویای من