فرخندگی

فرخندگی. [ ف َ خ ُ دَ / دِ ] ( حامص ) یمن. میمنت. فرخی. مبارکی. خجستگی. ( یادداشت به خط مؤلف ). خجستگی و میمونی. ( آنندراج ):
بزرگی و شاهی و فرخندگی
توانایی و فر و زیبندگی.دقیقی.به فرخندگی شاه فیروزبخت
یکی روز برشد به فیروزه تخت.نظامی.

میمنت، سعادت، خجستگی.

خجستگی مبارکی میمنت خوش اقبالی یمن.

💡 بخورد آب حیوان به فرخندگی بقای ابد یافت در زندگی

💡 عید عرب گشادبه فرخندگی علم فرخنده باد عید عرب برشه عجم

💡 گر مرا بینی به غم دل شاد دار کان غم عشق است و از فرخندگی است

💡 «دول رانی» که با فرخندگی بود دوید این خون و با آن خون درآمیخت

💡 ز تختش بخت را فرخندگی داد بقا را از بقایش زندگی داد

💡 بمانی بدین فر و فرخندگی که هست از تو ما را به تن زندگی