غوغاگر
مترادفها
آشوبطلب، شورشی، هیاهوکننده
متضادها
صلحجو، آرامبخش
لغت نامه دهخدا
غوغاگر. [ غ َ / غُو گ َ ] ( ص مرکب ) آنکه فتنه و غوغا جوید. غوغاطلب. فتنه گر. آشوب طلب. رجوع به غوغا شود.
فرهنگ عمید
آشوبگر، فتنه گر.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه فتنه جوید غوغا طلب فتنه گر.
جمله سازی با غوغاگر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نوبهارا! چقدر خیره و رُک حرف زنی سخت بَدمَسلَک و غوغاگر و شورش فکنی
💡 هرزهگردان از هوای نفس خود سرگشتهاند گر نخیزد باد غوغاگر غبار آسوده است
💡 آن سیاستمدار غوغاگر با وعدههای خالی و شعارهای پرطمطراق خود، سعی داشت آشوب و بینظمی را در میان جمعیت خشمگین و ناامید ایجاد کند.
💡 برخلاف رهبران آرام و متین، این فرد یک غوغاگر تمامعیار بود که با تحریک احساسات مردم، سعی در براندازی نظم موجود در جامعه داشت.
💡 در آن روزهای پر تنش، حضور یک غوغاگر در میانه تظاهرات میتواند به سرعت اوضاع را از کنترل خارج کرده و منجر به درگیریهای شدید شود.