غاوون

غاوون. ( ع ص، اِ ) ج ِ غاوی، در حالت رفعی. ( آنندراج ): الشعرا یتبعهم الغاوون. ( قرآن 224/26 ). رجوع به غاوی شود.

💡 من نیستم ازان شعرا کایشان قائد شوند زمره ی غاوون را