غالیه زلفین

غالیه زلفین. [ ی َ / ی ِ زُ ] ( ص مرکب ) کسی که زلف مجعد اوبرنگ غالیه باشد. آنکه موی مجعد وی سیاه باشد. رجوع به غالیه زلف، غالیه جعد و غالیه موی شود:
ای غالیه زلفین ماه پیکر
عیار و سیه چشم و نغز دلبر.خسروی.نوک کلک شاه راحورا به گیسو بسترد
غالیه زلفین حورا برنتابد بیش ازین.خاقانی.

( صفت ) کسی که زلف ( مجعد ) ش سیاه و خوشبو باشد.

💡 نوک کلک شاه را حورا به گیسو بسترد غالیه زلفین حورا برنتابد بیش از این

💡 مشاطه ایست کلک تو کز مشک و غالیه زلفین لیل شانه زند بر رخ نهار