لغت نامه دهخدا
عر و عر. [ ع َرْ رُ ع َ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) حکایت آواز خر. نهیق. عرعر.
- عر و عر کردن؛ آواز برآوردن خر.
- || مجازاً و در مقام استخفاف، نسبت ناخوشایندی به آوای کسی دادن.
عر و عر. [ ع ُرْ رُ ع ُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) گرفتار استفراغ و غثیان شدن. ( فرهنگ لغات عامیانه ).