عبدالوهاب

عبدالوهاب. [ ع َ دُل ْ وَهَْ ها ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن عبدالوهاب الخزرجی الزنجانی. از علمای عربیت است. او راست: تصریف العزی در صرف. الهادی در نحو. معیار النظار فی علوم الاشعار. وی به سال 655 هَ. ق. به بغداد درگذشت.
عبدالوهاب. [ ع َ دُل ْ وَهَْ ها ] ( اِخ ) ابن ابراهیم الامام. از بنی عباس است. به سال 140 هَ. ق. عم وی منصور او را با هفتاد هزار تن به مکه فرستاد و حسن بن قحطبه را همراه او کرد. مردم روم از ایشان ترسیدند وآنان ملیطه را که بدست فرنگیان ویران شده بود آباد کردند. وی به سال 151 - 152 هَ. ق. به غزاء صائفه پرداخت و در 157 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ).
عبدالوهاب. [ ع َ دُل ْ وَهَْ ها ] ( اِخ ) ابن احمدبن سحنون معروف به ابی سحنون. طبیبی است و او را ادب و شعری است. وی خطیب یثرب و طبیب بیمارستان جبل بود. به سال 619 هَ. ق. متولد شد و در 694 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ).
عبدالوهاب. [ ع َ دُل ْ وَهَْ ها ] ( اِخ ) ابن احمدبن علی الحنفی الشعرانی، مکنی به ابومحمد. از علماء متصوف است. به سال 899 هَ. ق. در قلقشنده مصر متولد شد و به سال 973 هَ. ق. به قاهره درگذشت و حنفی نسب اوست به محمدبن حنفیه و شعرانی نسب اوست به قریه ای که در آن متولد شده است. از کتب او است: الدار المنثورة فی زبد العلوم المشهورة. لواقح الانوار فی طبقات الاخیار. مختصر تذکرة القرطبی. الیواقیت و الجواهر فی بیان عقاید الاکابر. المیزان. المیزان الکبری. مشارق الانوار. ادب القضاة. لطائف المنن. البدر المنیر در حدیث. مختصر الفتوحات. البحر المورود فی المواثیق و العهود. کشف الغمه عن جمیع الامة. المنهج المبین فی ادلة المجتهدین. تنبیه المغترین فی آداب الدین منح المنة و جز آن. ( از الاعلام زرکلی ).
عبدالوهاب. [ ع َ دُل ْ وَهَْ ها ] ( اِخ ) ابن احمدبن وهبان الدمشقی. فقیهی حنفی و در ادب ماهر بود. ولایت قضاء حماة یافت. از کتب اوست: قیدالشرائد که منظومه ای است در هزار بیت متضمن مسائل غریب در فقه و شرح آن منظومه در دو مجلد.وی به سال 768 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ).
عبدالوهاب. [ ع َ دُل ْ وَهَْ ها ] ( اِخ ) ابن داودبن طاهر. سلطان یمن بوده. به سال 883 هَ. ق. به امارت رسید. وی مردی بردبار و صاحب رأی بود او را در یمن آثاری است. وی به سال 866 هَ. ق. متولد شد و به سال 894 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ).

قزوینی دانشمند ایرانی ( ف. ۱۳٠۶ ه.ق. ). وی در مدرسه دوستعلی خان معیرالممالک در تهران بتکمیل تحصیلات دنی و ادبی پرداخت و در آن مدرسه با شمس العلمائ عبدالرب آبادی دوست صمیم بود و پس از تاسیس اداره دارالتالیف در حدود ۱۲۹۴ ه.ق. تحت نظارت اعتضاد السلطنه جزو مولفان چهارگانه نامه دانشوران در آمد و تا پایان عمر همکاری و دوستی وی و شمس العلمائ بر قرار بود. او پدر علامه محمد قزوینی است.
ابن محمد الازدی معروف بالمثقال شاعری هجا گوی و لاابالی بود و در اشعار او رقتی است و او را اخباری است و در حدود سال ۵٠۵ قمری درگذشت

اسم: عبدالوهاب (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: abdolvahhāb) (فارسی: عبدالوهاب) (انگلیسی: abdolvahhab)
معنی: بنده پروردگار بخشنده، بنده ی خدای بسیار بخشنده، ( اَعلام ) ) عبدالوهاب البیاتی [، میلادی] شاعر، ادیب و نویسنده ی عراقی و مشهورترین شاعر معاصر عرب، از پیشگامان شعر امروز به شمار می رود، در رشته ی زبان و ادبیات عرب تحصیل کرد سپس به نویسندگی و تدریس پرداخت ولی به خاطر فعالیتهای سیاسی از کار اخراج و بازداشت شد، از آن پس تمام عمرش در سفر به کشورهای مختلف گذشت، مدتی در دانشگاه مسکو به تدریس در انستیتوی ملل آسیا و پژوهش پرداخت، شاعر و مبارزی آزاده بود که علاوه بر تبعید و آوارگی دائم، دو بار از او سلب تابعیت شد، ابتدا سبک واقع گرایان سوسیالیستی داشت سپس مشرب اومانیسم و عرفان را برگزید، اشعار او به زبان های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، روسی و اسپانیایی ترجمه شده است، شاید شعر هیچ شاعر معاصر عربی به اندازه ی او مورد تحقیق و بررسی قرار نگرفته است، از آثار اوست: فرشتگان و شیطان ها، ابریق های شکسته، افتخار کودکان و زیتون راست، و ماه شیراز، ) عبدالوهاب شعرانی[، قمری] صوفی، فقیه و محدث، در طریقت پیرو شاذلیه ( فرقه ای از صوفیه، منسوب به تاج الدین شاذلی ) بود و خودش طریقت شعراویه را به وجود آورد، از آثار اوست: الیواقیت والجواهر والمیزان الشعرانیه، ) عبدالوهاب قزوینی [قرن و قمری] عالم ایرانی، در مدرسه ی دوست علی خان معیرالممالک تهران تحصیلات دینی و ادبی اش را به پایان برد، پس از تأسیس دارالتألیف در حدود سال قمری تحت نظارت اعتضادالسلطنه جزء مؤلفان چهارگانه ی نامه ی دانشوران درآمد، پدر علامه محمد قزوینی است

💡 اسماعیل خان و عبدالوهاب عرفان از شخصیت‌های سابق جهادی به عنوان معاونان اول و دوم عبدالرب رسول سیاف برگزیده شدند.

💡 محمد بن عبدالوهاب یکی از متفکرین جنبش احیای اسلام محسوب می‌شود. وی در جوانی در مدینه، تحت تأثیر آموزه‌های معلمانش محمد حیات بن ابراهیم السندی و عبدالله بن ابراهیم بن سیف بود.