عبدالقدوس
لغت نامه دهخدا
عبدالقدوس. [ ع َ دُل ْ ق ُدْ دو ] ( اِخ ) ابن حبیب الدمشقی. رجوع به ابوسعید عبدالقدوس شود.
فرهنگ فارسی
ابن حبیب الدمشقی
جمله سازی با عبدالقدوس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 غالب بن عبدالقدوس بن شیث بن ربعی شهرتیافته به ابوالهندی (؟ -۱۸۰) شاعر عرب بود که به شرابدوستی و کفرگویی و جرأت بر انجام گناهان شهرت یافت. به خراسان سکنی گزید و در سجستان مستقر شد. اما گاهگاه به خراسان میرفت.. همراه نصر بن سیار به حج رفت.
💡 عبدالقدوس با تکیه بر دانش خود در زمینه معماری، توانست بناهای تاریخی بسیار زیبایی را در شهر خود طراحی و اجرا کند.
💡 در داستانهای قدیمی، عبدالقدوس شخصیتی خردمند بود که همیشه برای حل مشکلات مردم و بازگرداندن عدالت تلاش بیوقفه میکرد.
💡 آثار هنری خلق شده توسط عبدالقدوس، نشاندهنده دقت بسیار بالا و تسلط کامل او بر اصول زیباییشناسی در هنر کلاسیک است.