لغت نامه دهخدا
عالی محل. [ م َ ح َ ] ( ص مرکب ) آنکه او را محل و مقام بالا است. والاجاه:
نگه کرد سلطان عالی محل
خودش در بلا دید و خر در وحل.سعدی ( بوستان ).
عالی محل. [ م َ ح َ ] ( ص مرکب ) آنکه او را محل و مقام بالا است. والاجاه:
نگه کرد سلطان عالی محل
خودش در بلا دید و خر در وحل.سعدی ( بوستان ).
( صفت ) آن که دارای مقامی بلند است والا جاه عالی مرتبت.
آن که را محل و مقام بالا است
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نامه و نام ترا عالی محل رایت و رأی ترا میمون اثر
💡 ای خواجه عالی محل این دیر مغان است بر صدر مکن جا که تو از صف نعالی