عالم گشایی

عالم گشایی. [ ل َگ ُ ] ( حامص مرکب ) جهانگشایی. کشورگیری:
برفتن دگرباره لشکر کشید
به عالم گشائی علم برکشید.نظامی.به عالم گشائی فرشته وشی
نه عالم گشائی که عالم کشی.نظامی.

جهانگشایی کشور گیری.

💡 کلک عقل از تیر او عالم گشایی یافتست تیر چرخ از کلک او عالم ستانی آمدست

💡 به رفتن دگر باره لشگر کشید به عالم گشایی علم برکشید

💡 کجاست شهرت من پای در رکاب آرد هنوز اول عالم گشایی سخن است!