طحا
لغت نامه دهخدا
طحا. [ طَ ] ( ع ص، اِ ) ( بقصر ) زمین فراخ و گشاده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
زمین فراخ و گشاده
جمله سازی با طحا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِکَ دَحاها ای بسطها و الدّحو البسط دحا و طحا واحد.
