طالش محله

طالش محله. [ ل ِ م َ ح َل ْ ل َ ] ( اِخ ) نام محلی کنار راه رامسر و لنگرود میان دریا و کیاکلا در 526400 متری تهران. از نواحی نشتا ( تنکابن ) محسوب میشود. ( سفرنامه رابینو ص 106 ). دهی جزء دهستان مرکزی بخش لنگرود شهرستان لاهیجان. در چهارهزارگزی جنوب باختری لنگرود. نزدیک راه شوسه لنگرود به لاهیجان. کوهستانی، معتدل مرطوب و مالاریائی. با340 تن سکنه. آب آن از چشمه. محصول آنجا برنج، چای،ابریشم و صیفی. شغل اهلی زراعت و نان برنجی پزی و پارچه ابریشمی بافی. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2 ).
طالش محله. [ ل ِ م َ ح َل ْ ل َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان زوار شهرستان شهسوار. در 14هزارگزی جنوب خاوری شهسوار و 3/5هزارگزی جنوب شوسه شهسوار به چالوس. دشت معتدل و مرطوب و مالاریائی با 170 تن سکنه. آب آن از رودخانه ٔزوار. محصول عمده آن مرکبات و برنج. شغل اهالی زراعت است. راه آن فرعی بشوسه. 5 باب دکان و شعبه قطع اشجار جنگل دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).
طالش محله. [ ل ِ م َح َل ْ ل َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حومه بخش رامسرشهرستان شهسوار. در 3هزارگزی خاور رامسر و یکهزارگزی جنوب شوسه رامسر به شهسوار. دشت معتدل و مرطوب و مالاریائی با 70 تن سکنه. آب آن از نهر چرمر و چاه. محصول آنجا برنج و مرکبات و چای. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).
طالش محله. [ ل ِ م َ ح َل ْ ل َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان گیلخواران بخش مرکزی شهرستان شاهی. در 8هزارگزی شمال خاوری جویبار. دشت، معتدل و مرطوب و مالاریائی. با 300 تن سکنه. آب آن از چاه. محصول آنجا برنج و پنبه و غلات و کنجد و صیفی. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).

دهی از دهستان گیلخواران بخش مرکزی شهرستان شاهی - ۸ هزار گزی شمال خاوری جویبار.