صغیرا

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
صغر (۱۳ بار)
(بر وزن فرس و عنب) کوچکی. مقابل کبر. وآن در مقایسه چیزی با چیز دیگر گفته می‏شود خواه به اعتبار زمان باشد مثل کوچکی سنّ. یا به اعتبار. جثّه باشد یا قدر و مرتبه. صغیر: کوچک. صغار: به فتح (ص) ذلّت و خواری. صاغر: به قول راغب کسی است که به پستی راضی است. طبرسی، ذیل معنی کرده است.،. *. صغار در آیه به معنی ذلت و هوان است. *. صاغر در آیه ظاهراً به معنی خضوع و طاعت است که یکنوع خواری است چنانکه شیخ طوسی فرموده‏اند یعنی: تا جزیه را با دست بدهند در حالی که به حکومت اسلام خاضع و مطیع اند راجع به جزیه و معنی صاغرون در کتاب سیری در اسلام فصل «اهل کتاب» مفصلاً بحث کرده‏ام و معنی صاغر بعید است در آیه، آن باشد که بعضی از فقهاء در بحث جزیه فرموده‏اند. به نظر می‏آید که مراد از صاغرون سایر شرایط ذمّه است. در جریان حضرت سلیمان آمده. ذلیل بودن به واسطه رفتن عزّت و حکومت و استقلال و صاغر بودن در اثر اسارت و گرفتاری است (جوامع الجامع). در صاغر و صغار معنای اوّل ملحوظ و در نظر است که صاغر در اثر صغر قدر و منزلت ذلیل شده و صغار در نتیجه از بین رفتن و صغیر شدن حیثیّت و مقام شخص است.

💡 شادمان باش صغیرا که خدیوی عادل باز طرح افکند از عدل و عطا دنیایی

💡 عیبی به وجودش نتوان یافت صغیرا جز این که وفا نیست مر آن روح روان را

💡 روزی آید شودت وصل صغیرا روزی شب و روز ار زغم یار نگردی منفک

💡 محروم مباش از در میخانه صغیرا زیرا که در این درگه خاص است نعم عام

💡 بی‌عشق صغیرا نرسد کار به اتمام آن کار که بی‌عشق تمام است کدام است

💡 بخدا از در میخانه صغیرا نکشم پای تا بخاک قدم پیر مغان جان بفشانم