لغت نامه دهخدا
صدرنشینی. [ ص َ ن ِ ] ( حامص مرکب ) در صدر نشستن. رجوع به صدر و صدرنشین شود.
صدرنشینی. [ ص َ ن ِ ] ( حامص مرکب ) در صدر نشستن. رجوع به صدر و صدرنشین شود.
عمل و حالت صدر نشینی.
💡 چو نقطه صدر نشینی از آن همی گردد به گرد مسند تو چرخ دایره کردار
💡 نبود چو حبابش هوس صدر نشینی آن پاک گهر را که خبر از ته کار است