صد مرده
لغت نامه دهخدا
صدمرده. [ ص َ م َ دَ / دِ ] ( ص نسبی مرکب، ق مرکب ) بقدر صدمرد. به اندازه صد مرد:
اگر زاید بود صدمرده کوشد
که تو بیرون کنی تا او بپوشد.نظامی.
فرهنگ فارسی
به قدر و اندازه صد مرد.
جمله سازی با صد مرده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 برداشته صد مرده سر از خاک همانا ظاهر شده از باد صبا معجز عیسی ست
💡 تو مریم حیاتی گر معجزات خواهی صد مرده در زمانی از لب به جان رسانی
💡 دهد صد مرده را جان از تکلم به احیا لعل او رشک مسیحاست!
💡 مؤذن از راحت شب دل کنده کرده صد مرده به یا حی زنده
💡 بیک جرعه صد مرده را زنده سازد لب جانفزایت که آب حیاتست
💡 بندگان حضرت نقاش باشی کلک بی جانش کند صد مرده احیا
💡 او آنقدر با بیرحمی و بیانصافی رفتار میکرد که همه میگفتند صد مرده کمتر از او در بدجنسی و سنگدلی در این دنیا وجود دارد.
💡 وقتی او آن حرفهای زشت و بیادبانه را زد، همه در جمع گفتند که صد مرده کمتر از این آدم بیملاحظه و بیادب دیده شده است.
💡 رفتار او در آن جلسه بسیار ناپسند بود که حاضران با خود میگفتند صد مرده کمتر از این بیاحترامی و بدرفتاری در محیط کار دیده بودند.