شپل

لغت نامه دهخدا

شپل. [ ش ِ ] ( اِ ) شپلت. شپیل. شفل. پایه و مرتبه. ( برهان ) ( انجمن آرا ). پایه و مرتبه و منزلت و جاه. ( از ناظم الاطباء ). || پاچه شتر را گویند از آنجا که به زمین نزدیک است. ( از برهان ) ( از ناظم الاطباء ). سپل. سول. سفل. || صدا و آوازبلند کردن. ( برهان ). صدا بلند کردن. ( انجمن آرا ).
شپل. [ ش ِ ] ( اِ صوت ) آواز شافوت را گویند و آن صدایی باشد که کبوتربازان در وقت کبوتر پرانیدن از دهان خارج کنند. ( از برهان ) ( از انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ عمید

۱. صدایی که با گذاشتن دو سرانگشت میان لب ها از دهان برمی آورند، سوت، سافوت.
۲. پایه، مرتبه و منزلت.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - صدا و آواز بلند. ۲ - صدایی باشد که کبوتر بازان در وقت کبوتر پرانیدن از دهان بر آورند.

جمله سازی با شپل

💡 آناتولی شپل (اوکراینی: Анатолій Миколайович Шепель؛ زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۴۹) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.

گده یعنی چه؟
گده یعنی چه؟
کس کش یعنی چه؟
کس کش یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز