شروا
لغت نامه دهخدا
شروا.[ ش َرْ ] ( اِ ) دروغ. || بهتان. || گفتار بیهوده و بی معنی و باطل. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
دروغ یا بهتان یا گفتار بیهوده و بی معنی و باطل.
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
شری (۲۵ بار)
جمله سازی با شروا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اناس شروا للَّه طوعا نفوسهم بنصر ابن داود النبی المطهّر