شررفشان

شررفشان. [ ش َ رَرْ ف ِ ] ( نف مرکب ) آنکه از وی جرقه های آتش پراکنده گردد. || دارای لمعان، مانند ستاره های ثابت. ( ناظم الاطباء ).

ویژگی آنچه جرقه های آتش پراکنده می کند، هرچه از آن ریزۀ آتش می جهد.

💡 ز آه شررفشان من نرم نمی‌شود دلش آتش من نمی‌کند چارهٔ سنگ خاره را

💡 در بزم او کلیم ز آه شررفشان شمعی‌ست در کنارهٔ محفل نهاده‌اند

💡 کند چو موم رگ گردن جهان را نرم چو شمع هرکه زبان شررفشان دارد

💡 پنهان کرشمهایست ز آه شررفشان کونین را به همّت مردانه سوختن

💡 تهمتنی که زتیغ شررفشان می زد به روز معرکه آتش، به جان عدوانش