شادی سرشت
لغت نامه دهخدا
شادی سرشت. [ س ِ رِ ] ( ن مف مرکب ) شادی سرشته. سرشته از شادی. آمیخته بشادی. شاد. شادمان:
روانها شد از مژده شادی سرشت
بهر دل دری برگشاد از بهشت.( گرشاسب نامه ص 321 ).
فرهنگ فارسی
شادی سرشته سرشته از شادی
جمله سازی با شادی سرشت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 روان ها شد از مژده شادی سرشت به هر دل دری برگشاد از بهشت
💡 آن دختر کوچک با چهرهای شادی سرشت و لبخندی همیشگی، توانست فضای غمزده بیمارستان را با حضور پرانرژی و بازیهای کودکانه خود تغییر دهد.
💡 شاعر در این بخش از قصیده، از انسانی شادی سرشت سخن میگوید که با دیدن زیباییهای طبیعت، روح خود را از تاریکی و ناامیدی رها میسازد.
💡 شخصیتهای شادی سرشت در داستانهای کودکان معمولاً به عنوان نماد امید و خوشبینی در برابر مشکلات سخت و چالشهای بزرگ زندگی شناخته میشوند.