شاخ گیسو

شاخ گیسو. [ خ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از پاره ای موی است که یکجا در سر جمع شده باشد. ( برهان قاطع ). کنایه از پاره ای موی یکسو شده باشد و آن را به هندی لت گویند. ( انجمن آرای ناصری ). جعد و حلقه های زلف و کاکل. ( ناظم الاطباء ):
ز هر سو شاخ گیسو شانه میکرد
بنفشه بر سر گل دانه میکرد.نظامی ( از انجمن آرای ناصری ).چو آید برقص آن بت خوش ادا
شود زیورش ارغنون از صدا.
گل عیش از گلبن روی او
بر ذوق از شاخ گیسوی او.ملاطغرا ( از آنندراج ).

کنایه از پاره موی است که یکجا در سر جمع شده باشد.

💡 فرو پوشید گل‌ناری پرندی بر او هر شاخ گیسو چون کمندی

💡 ز هر سو شاخ گیسو شانه می‌کرد بنفشه بر سر گل دانه می‌کرد