شاخ شکسته

لغت نامه دهخدا

شاخ شکسته. [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) مطیع و منقاد. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

مطیع و منقاد

جمله سازی با شاخ شکسته

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 شکسته قامت فایز ز پیری دگر شاخ شکسته کی دهد بار

💡 کسی نمی شنود بوی خرمی هرگز به رنگ غنچهٔ شاخ شکسته از دل من

💡 طومار شکوه های دل من به دست چرخ نگشوده همچو غنچهٔ شاخ شکسته ماند

💡 دایم به رنگ غنچهٔ شاخ شکسته باد گلشن برای دشمن او محبس خمول

💡 باغ چو زرد و خشک شد تا بخورد ز آب جان شاخ شکسته را بگو آب خور و بیازما

💡 در میان داستان‌های قدیمی، گاهی از قهرمانانی یاد می‌شود که با برخورداری از ظاهر خشن و شاخ شکسته، باعث ترس و لرز دشمنان می‌شدند.

💡 حیوان در حین جنگ با رقیب خود دچار جراحت شد و یکی از شاخ شکسته او، نشان از شدت نبردی که در جنگل رخ داده بود، داشت.

💡 در برخی از آثار هنری باستانی، مجسمه‌هایی از گاوهای وحشی با شاخ شکسته دیده می‌شود که نمادی از قدرت و در عین حال آسیب‌پذیری هستند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران