شاخ شکسته
لغت نامه دهخدا
شاخ شکسته. [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) مطیع و منقاد. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
مطیع و منقاد
جمله سازی با شاخ شکسته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شکسته قامت فایز ز پیری دگر شاخ شکسته کی دهد بار
💡 کسی نمی شنود بوی خرمی هرگز به رنگ غنچهٔ شاخ شکسته از دل من
💡 طومار شکوه های دل من به دست چرخ نگشوده همچو غنچهٔ شاخ شکسته ماند
💡 دایم به رنگ غنچهٔ شاخ شکسته باد گلشن برای دشمن او محبس خمول
💡 باغ چو زرد و خشک شد تا بخورد ز آب جان شاخ شکسته را بگو آب خور و بیازما
💡 در میان داستانهای قدیمی، گاهی از قهرمانانی یاد میشود که با برخورداری از ظاهر خشن و شاخ شکسته، باعث ترس و لرز دشمنان میشدند.
💡 حیوان در حین جنگ با رقیب خود دچار جراحت شد و یکی از شاخ شکسته او، نشان از شدت نبردی که در جنگل رخ داده بود، داشت.
💡 در برخی از آثار هنری باستانی، مجسمههایی از گاوهای وحشی با شاخ شکسته دیده میشود که نمادی از قدرت و در عین حال آسیبپذیری هستند.