فرهنگ عمید
= سَرُم
= سَرُم
💡 از باغ وصل توست چو سروم به دست باد پایم به گل فرو شده، سر رفته در هوا
💡 برین در من چو سروم دیگران گل روند ایشان و من پاینده باشم
💡 حسد تهمت آزادی سروم بگداخت این مرادی است که بر تهمت او هم حسد است
💡 به زیر سایه سروم به خاک بسپارید که سرسپارده بودم به سرو بالایی
💡 پریشانتر کن از گیسوی سروم که سازد آشیان بر سر تذروم
💡 بوستان جنّتست و سروم حور تیره شب ظلمتست و ما هم نور