سبغ

[ویکی الکتاب] معنی سَبَقَ: جلو افتاد - پیشی گرفت
معنی صِبْغٍ: خورش
تکرار در قرآن: ۲(بار)
«سَبْغ» (بر وزن صبر) در اصل به معنای پیراهن، یا زره گشاد و وسیع و کامل است; سپس به نعمت گسترده و فراوان نیز اطلاق شده است.
وسعت و تمام در صحاح گوید «شی‏ء سابغ ای کامل و سبغت النعمة: اتسعت». نعمتهای ظاهری و باطنی خویش را بر شما فراوان بخشید و تمام کرد. درع سابغ زرهی است که وسیع و و کامل باشد آیه دستور است به داود نبی زره‏های وسیع و کامل به ساز و در بافتن آنها اندازه نگه دار. در نهج البلاغه خطبه 180 آمده «وَ اَسْبَغَ عَلَیْکُمُ الْمَعاشَ» در وسائل زندگی بر شما وسعت داده. از این مادّه فقط دو کلمه‏فوق در قرآن یافته است.

💡 ز سبغ حکمت رنگین کند به که لاله نهد به چهرهٔ خوبان چین به قدرت خال