زرغنج

لغت نامه دهخدا

زرغنج. [ زَ غ ُ ] ( اِ ) گیاهی است بغایت بدبوی و از چین آورند و آنرا حلبه چینی گویند. برگش به برگ سداب ماند و طبیعتش سرد است و خاصیت وی آن است که دفع خشکی بوی مشک کند. ( برهان ) ( از جهانگیری ) ( از فرهنگ رشیدی ) ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ). گیاهی بغایت بدبوی و از چین آورند. ( ناظم الاطباء ). زرگنج. ( فرهنگ رشیدی ) ( فرهنگ فارسی معین ):
ای تو تبتی مشک و حسودت زرغنج
بابور تو رخش پوردستان خرمنج
بادا رخ حاسدت ترنجیده ز درد
سر بر طبقی نهاده پیشت چو ترنج.سوزنی.رجوع به زرگنج شود.

فرهنگ عمید

گیاهی بدبو با برگ هایی شبیه برگ سداب است که در گذشته مصرف دارویی داشته، حبلۀ چینی.

جمله سازی با زرغنج

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 ای تو تبتی مشک و حسودت زرغنج با بور تو رخش پور دستان خرمنج

💡 گیاه زرغنج به دلیل خواص آرام‌بخش و ضد افسردگی‌اش، در طب سنتی برای درمان بسیاری از اختلالات عصبی و اضطراب استفاده می‌شود.

💡 عطار قدیمی با مهربانی به او توصیه کرد که برای بهبود کیفیت خواب خود، از دم کردن دمنوش گیاه زرغنج استفاده کند.

💡 در میان گیاهان دارویی، زرغنج یکی از آن دسته از گیاهانی است که کاربرد وسیعی در صنایع آرایشی و بهداشتی نیز دارد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران