راما یکی از شخصیتهای مهم و مقدس در متون هندو، به ویژه در «رامایانا» است. او به عنوان هفتمین آواتار ویشنو شناخته میشود و به عنوان نماد فضایل انسانی، از جمله صداقت، شجاعت و وفاداری، مورد احترام قرار میگیرد. داستان زندگی وی در «رامایانا» روایت شده است که شامل ماجراهای او، همسرش سیتا و برادرش لاکشمانا میشود.
ویژگیهای کلیدی این شخصیت:
او به عنوان یکی از آواتارهای ویشنو، نمایانگر حفظ و حمایت از جهان در برابر شر و بیعدالتی است.
او به عنوان یک پادشاه عادل و یک فرد با فضیلت شناخته میشود و همواره در تلاش است تا به اصول اخلاقی پایبند باشد.
این داستان شامل ماجراهایی چون تبعید او به جنگل به همراه سیتا و لاکشمانا، ربوده شدن سیتا توسط راوانا (پادشاه سیلان) و تلاش او برای نجات سیتا با کمک میمونها و موجودات دیگر است.
سیتا، همسر او نیز در داستان اهمیت زیادی دارد و نماد وفاداری و فداکاری است. رابطه آنها به عنوان یک الگوی ایدهآل در عشق و همبستگی شناخته میشود.
این داستان در نهایت به ترویج ارزشهای اخلاقی و انسانی کمک میکند و به عنوان یک راهنمای زندگی برای پیروان آیین هندو عمل میکند.
معنی نام:
در زبان سانسکریت، راما به معنای لذتبخش یا خوشایند آمده است.
راما. ( اِخ ) در اساطیر هند، شخصی است که از تشخص و تجسم «ویشنو» معبود هندیان بوجود آمده است. او فرزند «داسارات » فرمانروای «اود» بوده و گویا با «ویسوا میترا» سفری برای مقابله با وحشیان کرده است. او «سیتا» را که از تجسم «لاکهمی » بوجود آمده بود با طرز سحرآمیزی بزنی اختیار کرد و بسوی سرزمین پدری خود روان شد. آنگاه که میبایست بجای پدر بر تخت نشیند، نامادری پیر او پسر خود «بهاراتا» را بر تخت سلطنت نشاند و از پسر درخواست که راما را بمدت 14 سال تبعید کند. بعد از مرگ «داسارات » با وجود کناره گیری بهاراتا از سلطنت، راما بر تخت فرمانروایی ننشست و بسیر و سیاحت پرداخت واز این رهگذر، شهرتی بسزا در زهد و مناعت نفس بدست آورد. او وقتی که بسراندیب مسافرت کرد حاکم سراندیب «راوانا» زن او «سیتا» را از دست او گرفت، راما برای رهایی زن خود با فرمانروای میمونها «سون » همدست شد و بدستیاری آنان «راوانا» را کشت و زن خویش را رهایی بخشید، آنگاه بسرزمین پدری خویش برگشت و بر تخت پادشاهی نشست و باجرای عدل و داد، و حق و حقیقت همت گماشت. در هندوستان منظومه مصور و بزرگ بنام «رامایانا» بزبان سنسکریت با شیوه شیوا و شاعرانه ای نوشته شده که حاوی شرح سفرهای راما در شبه قاره هند است و درحقیقت بمنزله شاهنامه یا زبور هندوان میباشد. این کتاب علاوه بر اینکه از کتب مقدس هندوهاست، یکی از بهترین نمونه های آثار ادب باستانی هند بشمار می آید و بواسطه داشتن مضامین بلند و دل انگیز به بیشتر زبانهای اروپا ترجمه شده است. ( از قاموس الاعلام ترکی ج 3 ).
یکی از تجیلات و اطوار [[وشنو]]. در اساطیر هندی.
اسم: راما (دختر، پسر) (سانسکریت) (تلفظ: rāmā) (فارسی: راما) (انگلیسی: rama)
معنی: منسوب به رام، مأنوس، موافق، ( اَعلام ) ( در اسطوره های هندی ) ششمین مظهر «ویشنو» /vichnou/، شاهزاده ی آیوردهیا در هند شمالی، که سرگذشت او در حماسه ی رامایانا بیان شده است، ( در فارسی ) ( رام، ا ( پسوند نسبت ) )، د رام، ( سنسکریت ) یکی از تجلیات و اطوار ' وشنو '/vichnou/ در اساطیر هندی، ( در فارسی ) ( رام + ا ( پسوند نسبت ) )، منسوب به رام رام، یکی از تجلیات وشنو در اساطیر هندی
راما (Rama)
در آیین هندو، ششمین تجسد ویشنو. او همچنین قهرمان منظومۀ حماسی رامایانا و نمونۀ اخلاق و تقواست.