«رنجبردار» به کسی گفته میشود که توانایی تحمل رنج، سختی و مشقت را دارد و در برابر دشواریهای زندگی یا کار، صبر و بردباری از خود نشان میدهد. این واژه برای توصیف افرادی به کار میرود که با وجود فشارهای جسمی یا روحی، مسیر خود را ادامه میدهند و در برابر مشکلات بهسرعت دچار ناامیدی یا شکایت نمیشوند. در زبان و ادبیات فارسی، این واژه اغلب با مفاهیمی مانند صبر، شکیبایی، تحمل و استقامت همراه است و معمولاً بار معنایی مثبت دارد. این اصطلاح گاهی برای انسانهای زحمتکش و کارگر نیز به کار میرود که با تحمل رنج و تلاش مستمر، معاش خود و خانواده را تأمین میکنند. رنجبردار بودن لزوماً به معنای رضایت از رنج نیست، بلکه نشاندهنده توان ایستادگی و ادامه دادن با وجود دشواریهاست.
رنج بردار
لغت نامه دهخدا
رنج بردار. [ رَ ب ُ ] ( نف مرکب ) رنج برنده. متحمل رنج و مشقت. زحمت کش. آنچه یا آنکه رنج و تعب را بردبار باشد:
به دانش بود بیگمان زنده مرد
خنک رنج بردار پاینده مرد.فردوسی.بدان تا تن رنج بردارشان
بیاساید از جنگ و پیکارشان.فردوسی.کجا آن حکیمان و دانندگان
همان رنج بردار خوانندگان.فردوسی.
فرهنگ عمید
آن که رنج و سختی تحمل می کند، رنجبر، رنج برنده: به دانش بُوَد بی گمان زنده مرد / خنک رنج بردار پاینده مرد (فردوسی: ۷/۳۶۷ ).
فرهنگ فارسی
رنج برنده متحمل رنج و مشقت زحمت کش
( صفت ) ۱ - آنکه رنج برد رنج برنده. ۲ - زحمتکش. ۳ - کارگر.
جمله سازی با رنج بردار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گر همه راحت و طرب طلبی رنج بردار یار باید بود
💡 بخوان با خویش و از خود رنج بردار تو داری گنج از خود گنج بردار
💡 یکی رنج بردار و او راببین سخنهای دانندگان برگزین
