دامانی

دامانی. ( ص نسبی ) منسوب به دامان جزیره.
دامانی. ( اِخ ) احمدبن فهربن بشیر الدامانی مولی بنی سلیم معروف به «فهرالرقی » از مردم دامان است. وی از جعفربن رفال و از وی ایوب وزان و اهل جزیره روایت کنند. پس از سال 200 هَ. ق. درگذشته است.

احمد بن فهر بن بشیر الدامانی مولی بنی سلیم معروف به قهر الرقی از مردم دامان است.

💡 تا گریبان، غنچه این باغ در دلبستگی‌ست سرو دارد داغ در بر چیده دامانی مرا

💡 نشد سعی غبارم آشنای طرف دامانی چو مژگان بر سر خود می‌زنم دستی‌که بر دارم

💡 چو سرو باغ قامتت جامه زیبی چیده دامانی زهی چاک گریبانی گلستان تماشایی

💡 ز بهر چاک دامانی چه جای طعن بر خسرو؟ که او را تیغ در دست و سر اندر آستین آمد

💡 بی‌حضوری نیست‌استقبال از خود رفتگان سجده‌ای‌کردی به دامانی که می‌آییم ما

💡 چنان از پاک دامانی بود در مردمی جامع که گوئی یک جهان انسان زده سر از گریبانش