دیاستول

مرحلۀ انبساط عضلۀ قلب در یک چرخۀ ضربان.

دیاستول یا انبساط قلب ( به انگلیسی: Diastole ) ( تلفظ: دایستلی ) به حالت استراحت کل قلب گفته می شود. درحقیقت مدت زمانی که پس از انقباض قلب، بطن ها پر از خون می شوند، قلب به حالت پیش از سیستول بازگشته و دیاستول رخ می دهد. در حین رخ دادن دیاستول بطنی، بطن ها در حالت استراحت و در زمان دیاستول دهلیز، دهلیزها، در حالت استراحت هستند. واژهٔ دیاستول، برگرفته از واژهٔ یونانی διαστολη، به معنی آماس و ورم کردگی است.
هنگام سمع قلب فاصله بین صدای اول و صدای دوم قلبی ( S2 ) با زمان سیستول قلب مطابقت دارد و این زمان به طور طبیعی کوتاهتر از زمان بین صدای دوم و اول ( دیاستول ) است.

دیاسْتول (diastole)
(یا: انبساط قلب) در زیست شناسی، زمان استراحت اندام توخالی. به ویژه به دورۀ استراحت بین ضربان قلب اطلاق می شود که طی آن خون در قلب جریان می یابد.

💡 و گاید لاین بیماریهای قلبی) در حالت استراحت، فشار خون طبیعیِ سیستولی (یا حداکثر فشار خون) بین ۹۰ تا ۱۱۹ میلی‌متر جیوه و فشار خون طبیعی دیاستولی (یا حداقل فشار خون) بین ۶۰ تا ۸۰ میلی‌متر جیوه است و اگر فرد دارای فشار خون ۱۲۰_۱۲۹ میلیمتر جیوه سیستول و بالای ۸۰ دیاستول باشد فرد دارای فشار خون افزایش یافته می‌باشد (مرحله پیش فشار خونی) در صورتی که فشار خون به‌طور مزمن برابر یا بیش از ۱۳۰ بر روی ۸۰ میلی‌متر جیوه باشد، فرد در مرحله یک پر فشاری خون قرار دارد