دیارا

اسم: دیارا (دختر) (فارسی) (تلفظ: diyārā) (فارسی: ديارا) (انگلیسی: diyara)
معنی: وطنی، بومی، ( دیار = خانه، زادگاه و وطن، الف ( اسم ساز ) )، منسوب به دیار، منتسب به دیار

[ویکی الکتاب] معنی دَیَّاراً: کسی است که برای منزل گرفتن پیاده شده باشد
ریشه کلمه:
دور (۵۵ بار)
«دیّار» (بر وزن سیّار) از مادّه «دار» به معنای کسی است که در خانه ای سکنی می گزیند. این واژه معمولاً در موارد نفی عام به کار می رود، مثلاً گفته می شود: مَا فِی الدّارِ دَیّارٌ «در خانه احدی ساکن نیست». بعضی گفته اند که در اصل «دَیوار» (بر وزن حیوان) بوده، سپس «واو» تبدیل به «یاء» شده و در آن ادغام و «دیّار» گشته است («البیان فی غرائب القرآن»، جلد 2، صفحه 465، و تفسیر «کبیر فخر رازی»، ذیل آیات مورد بحث).

💡 ولی سلطهٔ برخی از این پادشاهی‌ها و ظاهراً پادشاهی اوآلکی و نیک دیارا رفته‌رفته بر دیگران بسط یافت و عوام، تمام اراضی اطراف دریاچهٔ اورمیه و زاموآی‌داخلی را کشور مانناها یعنی بنام قبیله‌ای که در یکی از آن سرزمین‌ها مسکن داشت می‌خواندند