عبارت دینُکُمْ در زبان عربی به معنای دینِ شما است. این واژه از دو بخش تشکیل شده است: «دین» به معنای آیین، شریعت یا باور مذهبی، و ضمیر متصل «کُم» که برای خطاب به جمع به کار میرود و به معنای «شما» است. در نتیجه، ترکیب دینُکُمْ بیانگر نسبت دادن دین یا آیین به گروهی از افراد است، به گونهای که مفهوم جمعی و مالکیت را در خود دارد. کلمه دین از ریشه «د ـ ی ـ ن» گرفته شده و در زبان عربی و فارسی، معانی متعددی از جمله شریعت، آیین، قانون، اطاعت و حساب دارد. این واژه در قرآن کریم بیش از صد بار (در حدود ۱۰۱ مورد) به کار رفته است و بسته به بافت آیه، میتواند مفاهیمی همچون جزا، کیش، آیین و نظام اعتقادی را در بر گیرد. در بسیاری از موارد، دین به معنای نظامی الهی است که رفتار و باور انسان را هدایت میکند.
ضمیر کُم نیز یکی از ضمایر پیوسته عربی است که برای جمعِ مخاطبان (شما) استفاده میشود. این ضمیر در ساختار واژگانی قرآن کریم بسیار تکرار شده و حدود ۲۲۹۱ بار به کار رفته است. ترکیب این دو جزء در «دینُکُمْ» نشانهی پیوند میان باور و جمع مخاطبان است و مفهومی از هویت جمعی و مسئولیت مشترک در برابر ایمان و عمل دینی را منتقل میکند.
