دامن فراخ

دامن فراخ. [ م َ ف َ ] ( ص مرکب ) که دامنی وسیع و گشاده دارد. مقابل تنگ دامن. || مجازاً با فیض.
- || دامن ِ فراخ ( با اضافه )؛ دامن گشاده و وسیع. مقابل دامن تنگ و چسبان.
- دامن فراخ بودن؛ با فیض بودن:
دامن گلچین فراخ است ای اسیران قفس
گر گلی خواهند او را از شما تقصیر نیست.سلیم.- دامن فراخ داشتن؛ فیض عام داشتن. ( آنندراج ).

که دامنی وسیع و گشاده دارد

💡 این بنا در شمال شهر هرات، در دامن فراخ کوه واقع شده‌است.

💡 در آن درا بدست فرا دامن فراخ دستت نمی‌رسد که بچینی گلی ز شاخ

💡 مر امید راهست دامن فراخ درختیست بر رفته بسیار شاخ

💡 به یکدم سپرهای دامن فراخ ز شمشیر شد همچو گل شاخ شاخ