خنکا

خنکا. [ خ ُ ن ُ ] ( صوت ) خوشا. ( برهان قاطع ). چقدر خوش. ( ناظم الاطباء ).

۱. سرمای ملایم و مطبوع، خنکی.
۲. (اسم مصدر ) [قدیمی] خوشی.

( صفت ) تحسین را رساند خوشا. نیکا.

💡 اگر این است فضل اهل هنر خنکا آن کسی که بی هنر است

💡 چو ز ابرام لبم دست ملک فارغ شد گفت بختم خنکا موزه بنه کفش بخواه

💡 جز صبا نیست بریدی که برد نامه به دوست خنکا باد صبا گر نکند دم سردی