خمکده

خمکده. [ خ ُ ک َ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) می خانه. شرابخانه. ( ناظم الاطباء ) ( برهان قاطع ) ( از فرهنگ جهانگیری ):
در خمکده زن نقب که در طاق فلک صبح
هم نقب زد و مرغ بر آن داد گوایی.خاقانی.

= خم خانه

💡 تا چند کمیت می افتاده ترا در سر دل کرده زبهر او، هم خمکده هم میدان

💡 دل را به قدر خمکده ها جوش داده اند تا منصب قبول تو می نوش داده اند

💡 درد و صاف غم و شادی به من ارزانی شد تا خم و خمکده عشق براتم دادند

💡 در خمکده زن نقب که در طاق فلک صبح هم نقب زد و مرغ بر آن داد گوائی

💡 صافی شوم از کون که در درد صفا نیست بر عرش زنم جوش که در خمکده جا نیست

💡 من می خورم و جرعه بدین دخمه فشانم کاندر خم این خمکده بگرفت مرادم