واژه «خَرَجُواْ» یکی از صیغههای فعل ماضی در زبان عربی است که به معنای «خارج شدند» به کار میرود. این واژه از ریشه ثلاثی «خ ر ج» مشتق شده است که مفهوم اصلی آن خروج، بیرون رفتن و جدا شدن از یک مکان را بیان میکند. در ساختار صرفی عربی، «خَرَجُواْ» به صیغه جمع غایب در گذشته اشاره دارد و نشاندهنده انجام فعل توسط گروهی از افراد است. این فعل در متون قرآنی و ادبی عربی برای توصیف حرکت از درون به بیرون یا ترک یک وضعیت یا مکان استفاده میشود. از منظر معناشناسی، «خروج» میتواند هم معنای فیزیکی مانند بیرون رفتن از یک مکان داشته باشد و هم معنای انتزاعی مانند خروج از یک حالت. کاربرد این واژه در متون دینی معمولاً همراه با مفاهیم هجرت، حرکت یا تغییر وضعیت اجتماعی و معنوی دیده میشود. ریشه «خرج» یکی از ریشههای پرکاربرد در زبان عربی است که مشتقات متعددی در قالب افعال و اسامی از آن ساخته میشود. ساختار «خَرَجُواْ» نشاندهنده فعل کامل گذشته با فاعل جمع مذکر است که در نحو عربی جایگاه مشخصی دارد. در تحلیل لغوی، این واژه بر وقوع یک عمل انجامشده در گذشته و پایانیافته دلالت میکند. در مجموع، «خَرَجُواْ» به معنای «آنها خارج شدند» است و بر عمل خروج جمعی از یک مکان یا حالت در گذشته دلالت دارد.
خرجوا
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی خَرَجُواْ: خارج شدند
ریشه کلمه:
خرج (۱۸۲ بار)
جمله سازی با خرجوا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «وَ لَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَیْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ» کانت لمصر اربعة ابواب فدخلوها متفرّقین، «ما کانَ یُغْنِی عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَیْءٍ» ربّ العالمین یعقوب را تصدیق کرد بآنچ گفت و ما اغنی عنکم من اللَّه من شیء لانّه قد لحقه ما حذروه لانّهم خرجوا من عنده احد عشر و عادوا تسعة.
