خداوندگاری
مترادفها
خدایی، الوهیت، ربوبیت
متضادها
بندگی، عبودیت
لغت نامه دهخدا
خداوندگاری. [ خ ُ وَ دِ ] ( حامص ) حالت خداوندگار بودن. در اطلاقات این کلمه بصورت اسمی بخود می گیرد و خطابی است که کهتران بمهتران یا فرزندان بپدران یا رعایا بشاه و امیران و بیگ ها میکنند. || استقلال. حکومت. داوری. پادشاهی. سلطنت. ( از ناظم الاطباء ). || ( ص نسبی ) منسوب بخداوندگار بودن، یعنی شاهی و امیری. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
بزرگی.
جمله سازی با خداوندگاری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بازیلیدس نیز مانند مرقیون، به خدای ناشناخته اعتقاد داشت، اما او را خداوندگاری شخصی میپنداشت. او تحت تأثیر انجیلِ یوحنا بود و میگفت که خدای ناشناخته نطفهٔ همگانی یا اشفتگیِ نخستین را از هیچ آفرید. عناصر آسمانی به بالا گریختند، اما تنها روحِ انسان بر جای ماند.
💡 وگر سیدش لب به دندان گزد دماغ خداوندگاری پزد
💡 در ادبیات کلاسیک فارسی، مفاهیم مرتبط با خداوندگاری و عظمت بیکران خالق، همواره با استفاده از استعارههای بسیار زیبا بیان شدهاند.
💡 بسیاری از متفکران معتقدند که ویژگیهای اخلاقی والا، بازتابی از تجلی خداوندگاری در روح و جان انسانهای کامل و سعادتمند است.
💡 تماشای عظمت کهکشانها و نظم بینقص جهان، انسان را به تفکر در مورد قدرت و خداوندگاری آفریدگار این هستی فرا میخواند.