لغت نامه دهخدا
خانه پردازی. [ ن َ/ ن ِ پ َ ] ( حامص مرکب ) خانه داری. آراستگی خانه. توجه کردن به نظم و ترتیب اسباب خانه. ( ناظم الاطباء ).
خانه پردازی. [ ن َ/ ن ِ پ َ ] ( حامص مرکب ) خانه داری. آراستگی خانه. توجه کردن به نظم و ترتیب اسباب خانه. ( ناظم الاطباء ).
خانه داری آراستگی خانه
💡 هر که خواهد بر سر زانوی خوبان جای خود به که چون آیینه چندی خانه پردازی کند
💡 ترک شهوت هاست حور و خانه پردازی قصور در بهشت اهل دل، حور و قصور دیگرست
💡 ندارد عالم تجرید چون من خانه پردازی نمی گردد غبارآلود سیلاب از سرای من
💡 خانه ام بی انتظار خانه پردازی نبود چشم دایم در ره سیلاب چون پل داشتم
💡 هیچ سیل خانه پردازی چو گرد کینه نیست در درون خانه باشد خصم، صاحب کینه را
💡 هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کند خانه اش سازست چون جان خانه پردازی کند