خانه بر

خانه بر. [ ن َ / ن ِ ب َ ] ( نف مرکب ) برنده اثاث خانه. رباینده اثاث خانه. دزد. سارق. ج، خانه بران:
چو دزد خانه بر کالا همی جست
سریر شاه را بالا همی جست.نظامی.من بسختی بخانه دگران
خانه من بدست خانه بران.نظامی.گر سه حمال کارگر داری
چار جمال خانه برداری.نظامی.نقطه گه خانه رحمت تویی
خانه بر نقطه زحمت تویی.نظامی.

💡 هر که از خلق گوشه ای گیرد خانه بر دوش چون کمان باشد

💡 دل او را دشمنی باشد ز خانه بر او جویانده هر روزی بهانه

💡 یکی کوه دید از برش لاژورد یکی خانه بر سر ز یاقوت زرد

💡 شنیدم که مغروری از کبر مست در خانه بر روی سائل ببست

💡 چند دل را به جهان گذران شاد کنی؟ خانه بر رهگذر سیل چه بنیاد کنی؟