خام طبعی

خام طبعی. [ طَ ] ( حامص مرکب ) نادانی. ناآزمودگی. ناپختگی. ( ناظم الاطباء ). عمل خام طبع: به ارسلان خان شکایت نامه ای نبشت و در این خام طبعی. ( تاریخ بیهقی ).
نه نیز آتشی کز سر خام طبعی
غذا کم پزی گر غذائی نیابی.خاقانی.

نادانی نا آزمودگی

💡 کفش را خواند عقل از خام طبعی ابر نیسانی کجا نسبت بود با دست رادش ابر نیسان را

💡 بهره از روزگار، بدگورا خام طبعی و ناتمامی باد

💡 مسیح از خام طبعی لب نبستی ادب باید درین جا گرچه مستی