عالی مکان

عالی مکان. [ م َ ] ( ص مرکب ) آنکه منزلت و مقام رفیع دارد. آنکه مکان شریف دارد. عالیقدر. عالیجاه:
بگشا ز بال همت عالی مکان گره
تا کی شوی چو بیضه در این آشیان گره.صائب ( از آنندراج ).

آن که مقام رفیع دارد، عالی محل، عالی جاه.

( صفت ) آن که دارای مقامی بلند است والا جاه عالی مرتبت.

💡 کنگر این منظر عالی مکان آمده بر قصر فلک نردبان

💡 بوالمعالی شاه عالی همت و عالی مکان از همه شاهان برآورده ببزم و رزم سر

💡 بگشا ز بال همت عالی مکان گره تا کی شوی چو بیضه درین آشیان گره؟

💡 سپهر سبزه خوابیده ای بود صائب نظر به همت عالی مکان درویشی

💡 گذر کرد آن شاه عالی مکان ز دریا به همراه تخت روان