صدف وار
مترادفها
صدفمانند
لغت نامه دهخدا
صدف وار. [ ص َ دَ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) بکردار صدف. بمانند صدف:
شود پلنگ کشف وار در میان حجر
رود نهنگ صدف وار در نشیب میاه.عبدالواسع جبلی.او در آورده در شکنج کلاه
من صدف وار مانده در بن چاه.نظامی.زمین در مشک پیمودن بخروار
هوا در غالیه سودن صدف وار.نظامی.سعدی دل روشنت صدف وار
هر قطره که خورد گوهر آورد.سعدی.صدف وار باید زبان درکشیدن
که وقتی که حاجت بود درچکانی.سعدی.صدف وار گوهرشناسان راز
دهان جز به لؤلؤ نکردند باز.( بوستان ).رجوع به صدف سان و صدف گون و صدف وش شود.
فرهنگ عمید
مانند صدف، همچون صدف: صدف وار باید زبان درکشیدن / که وقتی که حاجت بُوَد و دُر چکانی (سعدی۲: ۵۹۱ ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) به مانند صدف بکردار صدف.
جمله سازی با صدف وار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کند میوه را همچو باران نیسان صدف وار در سینه گوهر شکوفه
💡 بگویدش که ز بهر نثار مقدم تو مرا دلیست صدف وار پر ز در ثمین
💡 تا از عرق شده است گهربار روی یار لب باز کرده است صدف وار آینه
💡 در این دریا توئی اینجا صدف وار دهان بر بسته و بنشسته ناچار
💡 هلاکیّت فتاده مر صدف وار تو از آن جوهر اینجاگه بکف آر
💡 بدست ارنهالی نشانی تو گردد صدف وار حامل بگوهر شکوفه
💡 آن سازه معماری با ظرافت بسیار زیاد و به شکلی صدف وار طراحی شده بود که در زیر نور خورشید، جلوهای بسیار زیبا و درخشان داشت.
💡 شاعر در توصیف زیبایی معشوق، از کلمات صدف وار استفاده کرد تا شباهت چهره او را به درخشندگی و لطافت لؤلؤ در میان صدفها نشان دهد.
💡 برخی از پوششهای قدیمی با بافت بسیار خاص و صدف وار ساخته میشدند که در برابر باد و باران، مقاومت بسیار بالایی از خود نشان میدادند.