جابلق

جابلق. [ ب َ ] ( اِخ ) شهری است بمشرق برادر جابلص. ( منتهی الارب ). جابلقا: دو شارستان اند یکی بمشرق و یکی بمغرب آنکه بمشرق است جابلق است و آنکه بمغرب است جابَلَس خوانند. ( ترجمه بلعمی ). جابلق شهری است در اقصای مغرب: ابوروح از ضحاک از ابن عباس روایت کرده است که ساکنین آنجا از اولاد عاد هستند. رجوع به معجم البلدان و مراصد الاطلاع شود: ایها الناس، لو طلبتم ابنا لنبیکم مابین جابرس الی جابلق لم تجدوه غیری و غیراخی. ( عیون الاخبار ج 2 ص 172 ). رجوع به جابلقا شود.
جابلق. [ ب َ ] ( اِخ ) روستایی است به اصفهان و ذکر آن در تواریخ آمده. رجوع به معجم البلدان شود.
جابلق. [ ] ( اِخ ) از قرای تربت حیدریه. خانوار و زارع بخصوص ندارد و جزئی زراعتی آنجا میشود مدار شربش به آب قنات است و زراعت آنجا را زارعین قریه ریور میکنند. حصاربند و سکنه ندارد. جدید النسق است. ( مرآت البلدان ج 4 ص 20 ).

در نظر قدما شهریست مقابل جابلسا.
از قرای تربت حیدریه

💡 مگر شاه جابلق کاو نامه ای فرستاد بر دست خود کامه ای

💡 چو برگشتن آراست شاه و سپاه زمین را ببوسید جابلق شاه

💡 به یاری فرستاد جابلق شاه چو پیش آمد آن لشکر او به راه