ثناخوانی

ثناخوانی. [ ث َ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) مدح:
بقای مجلس او باد و سوزنی او را
بده زبان شده چون سوسن از ثناخوانی.سوزنی.

مداحی، عمل ثناخوان.

عمل ثناخوان: مدح ستایش.

💡 در سر کوی شما از ناله کی بندد نفس گر ثناخوانی نمی‌داند غزلخوان شماست

💡 نیم مغرور بر خود زین ثناخوانی که این دولت هم از لطف تو دارم وین سخن را نیک میدانم

💡 قدسیان جمعند، آن بهتر که کلک ترزبان بر دعای بی ریا ختم ثناخوانی کند

💡 سلیم وقت دعا شد، بس این ثناخوانی برآر دست به درگاه ایزد ذوالمن

💡 چه غم داری ثناخوانی تو بر شاه ز لطف شاه کارت هست دل خواه